আন্তৰিক উপহাৰ

(১)

দিছিলোঁ যে সিদিনা আলফুলে আগবঢ়াই
সামান্য উপহাৰটি
আছেনে মনত…?
লগত বান্ধিছিলোঁ মোৰ কেঁচা অনুভৱ
সতেজ, মিঠা অনুভৱ
বান্ধিছিলোঁ আটোমটোকাৰিকৈ
ৰঙীন ফিটাৰে
যাতে সুকলমে তোমাৰ ওচৰ পায়
সঁচাই…
তোমাৰ মিচিকি ভৰা হাঁহিৰে
যেতিয়া লৈছিলা হাত আগবঢ়াই
নিশ্চিত হৈছিলো মই…
মোৰ দুয়োটা উপহাৰেই তোমাৰ ওচৰ পাইছে – নিৰাপদে
দুয়োটা উপহাৰেই তোমাৰ মন জিনিছে ।
বিনিময়ত মিঠা মাতষাৰিৰ ‘থেংক ইউ’ আঁকোৱালি লৈছিলো মই ।

(২)

আজিও দিছো উপহাৰ
আজিও গাঁথিছো মোৰ সাঁচতীয়া মৰম
পিছে বুজিছোঁ এতিয়া
মোৰ উপহাৰৰ অৰ্ধেকহে তুমি লৈ আছা
আগৰবাৰো মোৰ অনুভৱখিনি উফৰি পৰিছিল ক’ৰবাত ।
মোৰহে ভ্ৰম হৈছিল
হয়তো কাহানিও দিব নোৱাৰিম মোৰ আন্তৰিক উপহাৰটো !
কাৰণ সিযে অদৃশ্য… ।

মন্তব্য প্ৰদান কৰক

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  সলনি কৰক )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  সলনি কৰক )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  সলনি কৰক )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  সলনি কৰক )

Connecting to %s