মাটি

মাটিক মই পাহৰিব নোৱাৰোঁ
মাটি নোচোৱাকৈ থাকিব নোৱাৰোঁ
কেতিয়াবা আকাশৰ দিশে বহুসময় ধৰি
থৰ লাগি চাই ৰ’লেও
পুনৰ মাটিলৈ মূৰ ঘূৰাওঁ
কিয়নো মই পাহৰা নাই !
মাটিয়েই মোক আশ্ৰয় দিছিল
এসময়ত মাটিতে ছটফটাই পৰি ৰৈছিলোঁ
মাটিয়েই মোৰ চকুপানীবোৰ শুহি লৈছিল
কেতিয়াবা উলাহতে উৰি ফুৰিলেও
গৰ্বতে ফুলি ওফন্দি উঠিলেও
ভ্ৰম ভাঙি পুনৰ মাটিতে পৰিছিলোঁ
ময়ো বুজিছিলোঁ-
আমি সকলো মাটিৰেই মানুহ
মাটিকে সাৱটি এদিন লীন হ’ম
মাটিয়েই শেষ সত্য…

ফটো উৎস- pexel.com

Advertisements

মন্তব্য প্ৰদান কৰক

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s